20 Ekim 2014 Pazartesi

Gzone: #TürkiyeBunaHazır Ya sen?


Bütün yaz heyecanla beklediğimiz dergi fikri, nihayetinde online olarak geçen ay hayata geçti ve bizlere ulaştı. Ekim ayı başından bu yana yayında olan ikinci sayıyı da keyifle okuduk/okuyoruz. 


Her geçen gün daha fazla var olabilmenin, görünebilmenin gayretini gösteriyoruz. Bireysel ya da çeşitli organizasyonlar olarak, yaptığımız şeylerden daha etkin sonuçlar alabilmemiz içinse birbirimize vereceğimiz desteğin önemi gerçekten fazla. Bu bir blog da olabilir, bir siyasi hareket de; bir dernek de olabilir, bir dergi de. Bütün bunların büyümesi ve güçlenmesi gerek. Çünkü... Çünkü'sünü bu ayki sayıda yer alan yazımın bir paragrafıyla açıklamak isterim:

"Senin çocukların kadar değerliyiz biz de. Babasının söyledikleri üzerine intihar edecek kadar çaresiz kalan Okyanus da, ailesi tarafından katledilen Ahmet de, Roşin de değerliydi en az onlar kadar. Sevgi, seninki kadar LGBT çocuklar için de önemli. Kin aşılayan söylemlerdense, sevgiyle kucaklayan öğütlerini ve hatta şarkılarını bekliyoruz."

Bu yazılar artık yazılmasın istiyorum. O nedenle dergimize de sahip çıkmamız gerekiyor. Okuyun, beğenmediğiniz taraflarını eleştirin, destek verin. Belki de böylelikle bütün basılı almayı ümit ettiğimiz dergiye, gerçekten ulaşabileceğiz.



Keyifli okumalar.

15 Ekim 2014 Çarşamba

Hepimiz Aziz’iz, hepimiz Zambak Sude.


Eskisi gibi çok kitap okuyabilen biri olmasam da şimdi sizlere güzel ötesi bir kitap hakkında bir şeyler yazmak istiyorum. “Kendisiyle uzlaşabilmek için yazdığını” söyleyen yazar Ahmet Sami Özbudak'ın ilk kitabı Masturi Kabare.

“Masturi Kabare'nin ana kahramanı Aziz, yani Zambak Sude. Yedikule’de dindar bir ailenin eşcinsel oğlu. İki tutkusu var biri dans ve biri aşk. Kendini çözdüğü için temiz kalmış ama üzerindeki baskı yüzünden de maske ile dans etmek zorunda hisseden bir adam.” (Cumhuriyet.com.tr)

O adam ki bütün zorluklara ve zorlamalara rağmen yüreğinin sesini dinliyor sadece; ibretlik biçimde. Kimseyi, hiç bir şeyi düşünmeden sadece aşk için planlıyor ve yapıyor bütün o yaşadıklarını. Elbette onun hayattan beklentileri ile hayatın ona sundukları çoğu zaman uyuşmasa da o pes etmiyor.  Elde edeceği sadece bir gece; bir gecelik mutluluk.  Elinin altında Hornet, Romeo vs olmadan o bir bakışa, bir dokunuşa aşık oluyor ve “ölesiye” seviyor.

Örnek alabileceğimiz çok özelliği var aslında Aziz’in. Ders çıkarabileceğimiz özellikleri de. Kendimizi bulabileceğimiz çok deneyimi de var, hayıflandıracak kadar güzel hayalleri de.

Kitabın sonuyla ilgili yazarımıza bir hayıflanmam oldu ama burada yazamıyorum. 
Size sadece yalvarırcasına bu kitabı okumanızı tavsiye ediyorum.

Çünkü hepimiz Aziz’iz, hepimiz Zambak Sude.

Turing Toplantıları sayesinde kitabı fark etmemi sağlayan Kaan Arer’e teşekkürler ve sevgiler.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...